overlijden van de thaise koning

Het overlijden van de Thaise koning – wat merk je ervan?

Vorige week vierden wij ons 1-jarig reis jubileum, het was zaterdag namelijk precies een jaar geleden dat we afscheid namen van onze familie op Schiphol. Jeetje mina, wat is het afgelopen jaar snel voorbij gevlogen. Daarmee is ook het moment aangebroken om even een stukje van thuis bij ons te hebben: de (schoon)ouders zijn afgelopen vrijdag gearriveerd in Bangkok. Ze kwamen aan tijdens een wel heel bijzonder moment in Thailand, namelijk tegelijkertijd met het overlijden van de Thaise koning – Bhumibol. Met een regeerperiode van maar liefst 70 jaar was de inmiddels overleden monarch de langst regerende vorst ter wereld. Hij was oud (88 jaar) en ziek, en daarom was zijn overleden niet geheel onverwacht. Maar het land rouwt, heel erg zelfs. Wat wij hiervan merken tijdens onze reis door Thailand vertel je ik in deze blog!

Het bijzondere is dat wij het overlijden van de Thaise koning vorige week niet meteen zelf in Thailand merkten. Maar we lazen het ’s avonds op de Nederlandse nieuwssite NU.nl. De zelfde dag en zelfs de volgende ochtend merkten we er nog steeds vrij weinig van. The show must go on! Totdat we die middag mijn schoonouders van de luchthaven haalden. Zij vertelden ons over de aangekondigde rouwperiode van een jaar, zonder feesten en zonder alcohol, en veel gesloten horeca. Shit! Ondanks dat wij Nederlanders misschien iets te nuchter zijn om op een vergelijkbare manier te rouwen, vinden we het wel heel vervelend voor de Thaise bevolking die hun leider zo hoog hadden zitten. Maar wat een pech dat het precies gebeurt op het moment dat onze familie over is om samen een fijne vakantie te vieren. Een vakantie zonder restaurantjes, drankjes en andere gezelligheid klinkt toch iets minder aantrekkelijk. Maar goed, we zullen het zien… Eerlijk gezegd kon ik het me bijna niet voorstellen dat horeca zaken hierin zouden meegaan, dit is tenslotte hun bron van inkomen!

De zelfde avond zijn we lekker op pad gegaan, vol verwachtingen over wat er zou komen en hoe wij dat zouden ervaren. Allereerst was het enorm druk op straat, en iedereen was in het zwart gekleed. Het was niet per se een hele verdrietige sfeer, en ook niet heel gespannen. Eerder een gemoedelijk saamhorigheidsgevoel. De Nederlandse overheid heeft reizigers naar Thailand geadviseerd om extreem voorzichtig te zijn met kritische uitspraken over de overleden Thaise koning, nog meer dan normaal. Los van dat ik me niet kan voorstellen waarom je als buitenstaander je in hemelsnaam geroepen zou voelen dit wel te doen (mits je een klein beetje logisch verstand hebt), is dit geen advies om licht te nemen. Dit werd wel bevestigd toen in het nieuws kwam dat een vrouw die zich wel kritisch had uitgelaten over de koning werd gedwongen om te knielen voor een portret van de koning, temidden van vele boze omstanders. Geen nare sfeer, maar wel opletten op wat je zegt en doet dus.

Het is me niet opgevallen dat horeca gelegenheden gesloten waren. We konden dus gewoon een restaurantje uit kiezen. We waren wel enorm benieuwd of we een biertje konden bestellen. Dit mocht, maar wel een klein beetje stiekem. Bij dit restaurant hield dat in dat er alleen bier in een glas werd geserveerd, zonder flesjes op tafel. Prima, daar kunnen we wel mee leven :-) Het enige wat daadwerkelijk ontbrak was muziek. De show ging dus inderdaad gewoon door, mede doordat horeca (en voornamelijk alcohol) een hele grote bron van inkomen is voor de locals, zeker in een toeristisch gebied. Maar er werd alleen niet openlijk alcohol geserveerd, en de sfeer was iets meer ingetogen. Wat een opluchting!

20161015_172456De volgende dag wilden we wat cultureels doen. We hadden al bij een paar mensen gevraagd of dingen gesloten of afgelast zouden zijn, maar volgens de locals viel dit wel mee (of ze begrepen ons niet, alles is “yes”). We hadden een tempel op het oog in het gebied van het paleis. Maar onderweg daar naartoe werden we aangehouden door een meneer die ons afraadde om verder te gaan door de drukte. Hij vertelde dat er de dag ervoor tienduizenden mensen waren. Hij probeerde ons wel een tuktuk ritje aan te smeren, dus of hij het nou uit eigen belang zei of niet, wij wilden het niet riskeren. Maar later op het nieuws las ik wel dat er al dagenlang lange rijen staan in dit gebied, huilende Thaise mensen die een portret of een bankbiljet vasthouden met daarop de foto van de overleden vorst. Zo vlak na het overlijden van de Thaise koning is dit dus geen handig gebied voor toeristen.

Verder was het verkeer nog chaotischer dan normaal (Kan dat in Bangkok? Ja, dat kan!) en werd zondagavond het hele verkeer stilgezet en was er een indrukwekkende stoet langs de weg waar wij vol verwachting meekeken. Iedereen was stil, zat op de grond en was in het zwart gekleed. Wij moesten ook op de grond zitten, en werden bijgepraat door een jonge Thaise jongen die vertelde wat er gaande was.

Toen we maandagochtend van Bangkok naar Chiang Mai vlogen was dit een welkome afwisseling. Misschien omdat Bangkok de hoofdstad is, of omdat onze tijd in Bangkok korter na het overlijden van de Thaise koning was… Ik weet het niet. Maar tenzij je echt op zoek bent naar de emoties en de drukte, en hier een onderdeel van wilt uitmaken, zou ik aanraden om een iets rustiger gedeelte van Thailand uit te zoeken. Laat de mensen rouwen, toon respect voor hun gebruiken en hou je een beetje koest. Al met al is het prima te doen, en minder heftig dan ik had verwacht. Het is dan ook wel weer een heel bijzonder moment om juist hier te zijn, en niet iets wat je elke dag mee maakt!

Categories: Thailand

1 comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *